Mariusz Błaszczak

Mariusz Błaszczak urodził się 19 września 1969 w Legionowie. Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim (1995) oraz studia podyplomowe z samorządu terytorialnego i zarządzania w administracji. Był słuchaczem Krajowej Szkoły Administracji Publicznej. W młodości działał w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów i Stowarzyszeniu Katolickiej Młodzieży Akademickiej.

Karierę zawodową rozpoczął w Urzędzie Miasta Legionowo. W latach 2002-2004 pełnił funkcję zastępcy burmistrza dzielnicy Wola, a następnie burmistrza dzielnicy Śródmieście w Warszawie. W 2005 objął stanowisko szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza, które zachował w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. W 2007 został ministrem-członkiem Rady Ministrów. Od 2007 sprawuje mandat posła na Sejm z list Prawa i Sprawiedliwości.

W latach 2010-2015 oraz ponownie od 2023 przewodniczący Klubu Parlamentarnego PiS. W 2015 został ministrem spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Beaty Szydło, a w 2018 objął resort obrony narodowej. Pełnił tę funkcję w pierwszym, drugim i trzecim rządzie Mateusza Morawieckiego. W latach 2022-2023 był wiceprezesem Rady Ministrów. W 2023 uzyskał reelekcję do Sejmu X kadencji z wynikiem 127 578 głosów.

W marcu 2025 Sejm uchylił mu immunitet w związku z ujawnieniem dokumentów dotyczących planu użycia Sił Zbrojnych RP. Prokurator przedstawił mu zarzuty przekroczenia uprawnień i ujawnienia informacji niejawnych. W sierpniu 2025 skierowano przeciwko niemu akt oskarżenia. Błaszczak nie przyznał się do winy, twierdząc, że miał prawo odtajnić archiwalne dokumenty.

Odznaczony Krzyżem Wielkim Komandorskim Orderu za Zasługi dla Litwy (2019) oraz Orderem za Zasługi I klasy Ukrainy (2022, zwrócony w 2026). Otrzymał także nagrodę Człowieka Wolności tygodnika Sieci (2022) i tytuł Człowieka Roku tygodnika Wprost (2023).