Andrzej Pepłoński
Biografia
Andrzej Pepłoński urodził się 9 stycznia 1944 roku w Markach. Był polskim historykiem specjalizującym się w dziejach wywiadu II Rzeczypospolitej i oficerem służb bezpieczeństwa (podpułkownik MO, inspektor Policji).
W latach 1965–1975 pełnił funkcję funkcjonariusza Milicji Obywatelskiej. W 1975 rozpoczął studia w Akademii Spraw Wewnętrznych, które ukończył w 1978; potem pracował tam jako wykładowca (1978–1982) i starszy wykładowca (1982–1983). W 1983 obronił pracę doktorską, został adiunktem, a w 1989 habilitował się w Wojskowym Instytucie Historycznym na podstawie pracy Służby wywiadowcze w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie 1939–1945, służbę w MO zakończył w stopniu podpułkownika.
W 1990 został pozytywnie zweryfikowany i wstąpił do Policji; w latach 1990–1992 był zastępcą komendanta Wyższej Szkoły Policji w Szczytnieds, naukowo-dydaktycznych, w stopniu inspektora Policji. W 1994 przeszedł na emeryturę.
W 1995 został pracownikiem Instytutu Historii Pomorskiej Akademii Pedagogicznej w Słupsku (od 2006 działającej jako Akademia Pomorska w Słupsku). W 2001 otrzymał tytuł profesora; w latach 2004–2008 był dziekanem Wydziału Filologiczno-Historycznego, a w latach 2008–2012 kierował nowo utworzoną Katedrą Bezpieczeństwa Narodowego.
W latach 2000–2004 był ekspertem Polsko-Brytyjskiej Komisji Historycznej do Spraw Dokumentacji Działalności Polskiego Wywiadu i Jego Współdziałania z Wywiadem Brytyjskim. Komisja została powołana przez premierów rządów Polski i Wielkiej Brytanii.
W 1996 otrzymał nagrodę „Przeglądu Wschodniego” za książkę Wywiad Polski na ZSRR 1921–1939. Został pochowany na Starym Cmentarzu w Słupsku.